Muzaffar aka

mashinasining uzoq cho`zilgan

signalizasiyasini

eshitib uyg`onib

ketdi. Mushuk o`lgur

yana balonga suykalanibdi-da,

deb qo`ydi o`zicha. So`ng xo`rozning uzoq qichqirig`i eshitildi.

Yotgan joyida kalima qaytardi.

Yorug` dunyoni yana bir marta

ko`rgani uchun Allohga shukrlar

aytdi. Shiftda kecha yonishdan

qolgan, muallaq osilib turgan lampochka ko`ziga xunuk ko`rinib

ketdi. O`rnidan turib,

tashqariga chiqdi. Havo etni

junjiktiradigan salqinhellip;

Mayin esayotgan shabadaga

bardosh berolmay chirt uzilayotgan barglar Muzaffar

akaning shundoqqina oyog`i

ostiga kelib tushardi. Osmon

har doimgiday quyoshni

chorlayotirhellip; Muzaffar aka

sekin xo`rsinib qo`ydi. Jim- jitlik hukm surardi. Har tong

hovlining u er bu erida

ivirsib yuradigan xotini

erkatoy farzandi Guloydan

xabar olish uchun shaharga

ketgan. Guloy oilada beshinchi

farzand. Muzaffar aka o`g`li

bo`lmaganligi uchun bu qizini

xuddi o`g`lidek ko`rar, uni o`g`il

bola bo`lib tug`iladi, deb

kutishgan edi. Mana hash-pash deguncha oradan 17 yil o`tib, u

ham kap-katta qiz bo`lib

qolibdi. Opalarining hammasi

turmushga chiqib ketishgan.

Guloy bir qarashda juda

chiroyli, odamlarni o`ziga maftun eta oladigan qiz.

Sho`xlik, gapga chechanlik uning

tabiatiga mutlaqo yot, ammo

uning chehrasidan o`ziga

ishonuvchanlik, mag`rurlik,

gaplaridan esa bir so`zlilik, cho`rtkesarlik, anchagina qo`rslik

ham yaqqol sezilib turardi.

Guloy institutga davlat granti

asosida o`qishga kirganidan

so`ng, 1-kursni tugatar tugatmas

uyiga tanish-bilish, qo`ni- qo`shni, qarindosh-urug`lardan

sovchilar kela boshladi.

Muzaffar aka mana shu

paytlarda allanechuk bo`lib

ketar, qizini hech kimga

uzatgisi kelmasdi. Aftidan, niyati ichkuyov qilish edi. Bu

ham to`g`ridir, axir ularning

ham eb-ichari, yotar-turari bor

degandayhellip;

Onasi Guloyga uyga sovchilar

kelayotgani daragini aytganda, Guloy bir so`z bilan O`zim

bilaman qachon erga tegishni,

hozir o`qishim kerak, dedi.

Onasi shu-shu bu haqda

gapirmadi.

Guloy uyga kelib-ketib yurdi. Shahar sharoitiga tezda

moslashib ketdi. Bu erda

birov birov bilan ishi yo`q,

mahallaning ayollari g`iybat

qilishmaydi, o`zing xohlagan

ishni qilasan, deb o`yladi o`zicha. Tez orada zamonaviy qo`l

telefoni ham oldi. Aslida

hamma balo mana shu matohdan

boshlandi.

Narxi falon pul bo`lgan

qimmat telefon Guloyga juda qimmatga tushdi. Dugonalari

aytgan ijtimoiy

tarmoqlarning biridan

do`stlar orttira boshladi. Ikki

hafta deganda yuzlab saytdosh

do`stlari bilan tanishdi. Buni qarangki, oz muddat ichida bir

yigit bilan juda yaqin

munosabatda bo`lib ketdi. U

bilan tunu kun internetda

bemalol suhbatlashardi,

dardlashardi. Erta-yu kech qo`lidan telefon tushmas,

topgan pulini internet uchun

sarflar, o`qish esa o`lda-jo`lda

bo`lib qolib ketardi. hellip;

- Allo, assalom.

- Tuzukmisan? - Ha, zo`rman. O`zingiz

tuzukmisiz, Azamat?

- Yaxshi. Bugun qachon boray?

- Har doimgi vaqtda.

Guloy kech bo`ldi deguncha, ko`chaga

chiqib ketadigan odat chiqardi. Xonadosh qizlar qancha tanbeh

berishsa ham kor qilmadi.

Uyimdagilar biladi, deb turib

oldi. Qizlar behuda janjal

chiqarib nima qilamiz

deyishib, etti yot begona emasmi, qo`l siltashdi. Uni

kutib uxlab qolishar, bazan

uning qachon uyga kelganini

ham payqashmasdi. Bora-bora

ular eshikni ichkaridan

qulflab yotadigan bo`lishdi. Bu Guloyga yaxshigina bahona

bo`ldi. Kun ketidan kunlar o`tib

ketaverdihellip; Guloyning Azamat

bilan munosabatlari yanada

chuqurlashib ketdi.

- Allo, iltimos telefonni qo`ymang, eshiting, deya yalindi

Guloy.

- Xo`sh, - dedi yigit.

- Nima degan odam bo`ldhellip;

Guloyning gapi tugar tugamas

yigit baqirib ketdi: - Agar yaxshi qiz bo`lganingda

tanimagan-bilmagan odamingga

telefon nomeringni

berarmiding? Hatto ismimni

bilmaysan. Azamat akamish,

yigitimish. Nima endi senga uylanishim kerakmi? Nima

bo`lgan bo`lsa, o`zingga o`zing

qilding. Yana telefon qilib,

bezovta qilsang bundan

battariyam bo`ladihellip;

Guloy bu gaplardan dovdirab qoldi. U hech kimga gapirmay,

ko`rpa-to`shak qilib yotib oldi.

O`qishga ham bormadi. O`ziga o`zi

uvvos solib yig`lar, yana

tinchlanardi. Uning xayolidan

nimalar kechdi ekan, bu bizga qorong`uhellip; Xonadosh qizlar

Guloyning ahvoli haqida ota-

onasiga xabar berishdi.

Muzaffar aka qizidan xavotir

olib, kech bo`lsa-da xotini

bilan mashinada yo`lga chiqdi. Uning ko`ngli xijil. Ona esa

o`zini qo`yarga joy topolmay

qolgan.

Muzaffar aka mashina

tezligini oshirgandan

oshirdi. Kechasi soat 11 dan oshibdi, yana yarim soatlik yo`l

bor, deb pichirlab qo`ydihellip; U

nafaqat yarim soatda, yarim

kunda, yarim yilda ham qizi

Guloyni ko`rgani etolmadihellip;

Mashinaning g`iyqillagan, tasir-tusur ovozi tabiatga

zarracha tasir etmadi. Butun

bir avtohalokat natijasida

faqatgina bir muddat shovqin

ko`tarildi-yu, yana tinchidi. Go`yo

tabiat bu halokatdan juda- juda xursand. Agar Muzaffar

aka qizining ahvolidan

xabardor bo`lganida edi, balki

Guloyni o`z qo`llari bilan bo`g`ib

o`ldirar, nomusga chidayolmay

mana shu bugungi avtohalokatga mingdan-ming rozi bo`lar edi.

Oradan yillar o`tdi. Guloy esa

hamon odamlar nazdida qari

qiz bo`lib, shaharda bir o`zi

mazza qilib yashab yuribdi.

Axir uni tergaydigan ota- onasi, g`iybat qiladigan

qo`shnilari yonida yo`q edi.